Het concert werd gekenmerkt door hoogstaande muzikale prestaties en dito (staande) ovaties. De klassieke stukken die voor de pauze werden gespeeld kwamen mooi tot hun recht in de Jurriaanse zaal, die zowel voor de intieme als de overweldigende passages een goede akoestiek bleek te hebben. Het eerste stuk (Monumentum van Otto Kettting) stond onder de bezielende leiding van dirigent Ivan Meijlemans als een huis en bracht een spannende sfeer bij het publiek. Otto Ketting zelf was aanwezig bij het concert en was achteraf zeer te spreken over de uitvoering van zijn werk. 

Na het changement naar de opstelling van Serenade voor Koperblazers van Willem van Otterloo volgde een kort filmfragment met in de hoofdrol Willem van Otterloo, ter inleiding van zijn werk. Dit was tevens een rustmoment voor de musici. De uivoering van de Serenade was overweldigend. De kleine zaal liet zich makkelijk vullen met deheroïsche klanken van dit werk zonder te hard te worden. Het solistische karakter gaf alle musici de kans van zich te laten horen, en vergt het maximale. Het daverende applaus na de slotakkoorden van het vierde deel gaven aan dat het publiek genoten had.

In de pauze was er voor het publiek ‘Turks Fruit’ voor bij de koffie als extraatje en met een knipoog naar wat er na de pauze zou gaan komen: muziek van Rogier van Otterloo. Daarnaast was er op verzoek van NEOS Brass iemand van uitgeverij Gruting met een aantal exemplaren van de biografie van Willem van Otterloo voorgeïnteresseerde luisteraars.

Aangevuld met combo (piano, gitaar, basgitaar & drums) ging het dak eraf tijdens het tweede deel van het concert met o.a. ‘Soldaat van Oranje’, ‘Help! De dokter verzuipt!’, ‘ Op hoop van zegen’ en ‘Turks Fruit’. Als solisten waren twee Nederlandse topkoperblazers gevraagd, te weten Ruud Breuls (trompet) en Bart van Lier (trombone) van het Metropole Orkest. Zij lieten op virtuoze wijze horen wat je allemaal met een koperblaasinstrument kunt doen. In het combo speelde niemand minder dan de zoon van Rogier van Otterloo mee, Bas van Otterloo, op basgitaar. Bas heeft niet alleen meegespeeld op het concert maar ook arrangementen van zijn vaders’ werken gemaakt speciaal voor dit concert.

Tijdens de ontroerendeklanken van ‘Op hoop van zegen’ werd een slideshow getoond van foto’s van Rogier van Otterloo, bij wijze van een eerbetoon aan zijn bijdrage aan de Nederlandse muziek. Na afloop van het reguliere programma werd het publiek uiteraard beloond met een swingende toegift in de vorm van ‘Exercises in fasttempo’ met alle musici en de beide solisten op het podium.

Het publiek was zeer enthousiast. De werken van Rogier van Otterloo rekenden op veel herkenning, niet in de laatste plaats bij de familie van Otterloo zelf. De vrouw en zus van Rogier van Otterloo, alsmede de vrouw van Bas van Otterloo waren aanwezig bij het concert en zeer enthousiast over het programma en het ensemble. De hoop van de familie was dan ook dat het concert nog een keer een reprise zou krijgen.

Na afloop van hetconcert is het publiek in het naastgelegen Doelencafé nog getrakteerd op een jamsessie met de solisten en het combo. Ook de vrouw van Bas van Otterloo (Katelijne van Otterloo, zangeres) heeft nog wat nummers meegezongen. Dat was een aangename verrassing.